در ستایش گفت و گو

کتاب با پیشگفتاری با عنوان "در ستایش فرهنگ گفت وگو" آغاز می شود و نویسنده در همان آغاز تأکید می کند که "هیچ اصلی بالاتر از آمادگی انسان ها برای گفت وگو نیست؛ گفت وگو با «دیگری» به عنوان موجودی تاریخی. با پذیرش گفت وگو، خواه ناخواه، پذیرفته ایم که تمام حقیقت در نزد ما نیست، بلکه دیگری نیز بخشی از حقیقت را می تواند در اختیار داشته باشد. حقیقت ملک طلق ما نیست و ما یگانه خزانه دار حقیقت نیستیم. بنابراین با آغاز گفت وگو، اصل مطلق گرایی درهم می شکند و آن همانا شک به اعتقاد مسلم به حقانیت خود است".