در عین حال

درعین حال از یک مقدمه، ده مقاله، یک گفتگو و پنج سخنرانی (که عمدتا هنگام دریافت جایزه ایراد شده اند) تشکیل شده که اغلب آن ها درباره ادبیات هستند. در کنار ادبیات، عکاسی، سینما، آزادی بیان، سیاست و... از دیگر مقولاتی هستند که در این کتاب بدان ها پرداخته شده است. گذشته از مقالات خواندنی سانتاگ درباره پاسترناک، داستایوسکی، آلبرکامو و سخنرانی زیبایش با عنوان «ادبیات آزادی است»؛ سخنرانی بسیار جالبی با عنوان «وجدان کلمات» درباره اضطراب واژگان و ضرورت آزادی بیان برای یک نویسنده دارد. او همچنین در نوشته ای به ماجرای یازده سپتامبر پرداخته و در گفتگویی به شرح اوضاع و احوال نیویورک اندک زمانی بعد از این حادثه می پردازد و نهایتا در نوشته ای سیاست های بوش متأثر از این واقعه را موردتوجه قرار می دهد. سرانجام سخن اینکه، کتاب حاضر همان گونه که از دید وسیع نویسنده خود حکایت دارد، در کسب بینشی گسترده برای خواننده نیز بسیار موثر است. سوزان سونتاگ می گوید: "یک نویسنده کسی است که به جهان توجه می کند"، و هیچ کسی بیش از خود او این جمله را نزیسته است. هوش و ذکاوت، درخشندگی بیان و کنجکاوی عمیق در هنر، و سیاست، جایگاه سونتاگ را به عنوان یکی از مهمترین متفکران و نویسندگان قرن بیستم تثبیت کرده است. "در عین حال"، شانزده مقاله سالهای آخر عمر سونتاگ را جمع آوری کرده است، یعنی زمانی که از آثار او در صحنه بین المللی، به خاطر ماهیت آزاد کننده آثار وی، تعهد عمیق و فعالیت های سیاسی و نیز روحیه مقاومتی، تقدیر می شود. "در عین حال" شامل پیشگفتار پسرش، دیوید ریف است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر سوزان سونتاگ یک اندیشمند قدرتمند است، به همان اندازه که متفکر هست، هوشمند نیز هست و بیش از دیگر نویسندگان لایق یدک کشیدن لقب "روشنفکر" را دارد و سونتاگ یکی از معدود روشنفکران مشهور ما است. نماد جدی بودن در فرهنگی است که اساسا با جدی بودن میتنه ای ندارد تاکید می کنند.