دیباچه ای بر فلسفه قرون وسطی

کتاب «دیباچه ای بر فلسفۀ قرون وسطی» اثر فردریک کاپلستون، مقدمه ای کلاسیک و تاریخی بر فلسفۀ قرون وسطی است. این کتاب که در ابتدا در سال 1952 منتشر شد و در سال 2001 مجددا منتشر شد، در حدود 200 صفحه سعی کرده است تا مروری کوتاه و روان بر فلسفۀ دورۀ قرون وسطی ارائه دهد. در فصل اول کتاب کاپلستون بحث می کند که چگونه متفکران اولیه قرون وسطی مانند آگوستین و بوئتیوس با ادغام ایده های افلاطونی و ارسطویی در اندیشه مسیحی، به دنبال آشتی دادن عقل و ایمان بودند. او سپس مسئلۀ کلیات و همچنین شکل گیری فلسفۀ مدرسی را در قرون وسطای متقدم مورد بررسی خود قرار می دهد. در این فصل ها برخی از آرای فیلسوفانی من جمله آبلارد توضیح داده شده اند. فصل بعدی مربوط به ترجمۀ آثار فلسفۀ اسلامی و یهودی به لاتین است. کاپلتسون درباره شخصیت هایی مانند ابن سینا و ابن رشد بحث می کند که تفسیرهایشان از ارسطو در غرب لاتین بسیار تأثیرگذار بود. فیلسوفان یهودی مانند میمونید نیز در این دوره نقش مهمی در انتقال و بسط اندیشه های فلسفی ایفا کردند. در فصل بعدی کتاب مکتب فرانسیسی و شخصیت هایی مانند بوناونتورا و دونس اسکوتوس بررسی می شوند و سپس با مکتب دومینیکن مقایسه می شوند. فصل بعدی کتاب مختص یکی از بزرگترین فلاسفۀ قرون وسطی، یعنی توماس آکویناس است. ابن رشدی های قرون وسطی که بر عقل تأکید بیشتری داشتند تا ایمان موضوع بعدی کتاب است. فیلسوفان دونز اسکوتوس، ویلیام اوکام و نیکولاس کوزانوس که مربوط به اواخر قرون وسطی اند با تفصیل بیشتری در فصول بعدی کتاب مورد بحث قرار گرفته اند. در نهایت نیز فلسفۀ سیاسی این دوره بررسی شده است و نظرات متفکرانی مانند مارسیلیوس پادوآ و جان سالزبری بیان گردیده است. با این اوصاف، می توان گفت این کتاب یکی از بهترین مدخل های موجود برای آشنایی با فلسفۀ قرون وسطی بدون وارد شدن تفصیلی به آن است. قابل ذکر است که کاپلستون در پایان کتاب برای علاقه مندان فهرستی از منابع مفصل تر را در نظر گرفته است تا خوانندگان بتوانند بیشتر با این دوره از تفکر آشنا شوند.