روانی

کتاب «روانی» سی ویکمین عنوان از مجموعه ی یک فیلم یک جهان است. «روانی» یا «Psycho» در زمان اکران واکنش های مختلفی را میان تماشاگران و منتقدان برانگیخت. عده ای نوآوری های خلاقانه ی آن را ستودند و عده ای دیگر حتی آن را ضعیف ترین فیلم کارنامه ی هنری هیچکاک دانستند. این واکنش های ضدونقیض اهمیت «روانی» را در هاله ای از ابهام فرو برد و در عین حال بر تمایز خلاقانه اش در فرم و شیوه ی روایتگری تاکید ورزید. جیمز نیرمور این کتاب را حدود پنجاه سال پیش و در زمانی نوشت که نه او و نه «روانی» جایگاه ستایش برانگیز کنونی را نداشت. به راستی امروزه روز کم تر کسی در اهمیت و تاثیر گسترده ی «روانی» بر سینما و فیلم های پس از خود شک دارد. اما در آن روزگار چنین تصوری مطرح نبود. کتاب در پنج بخش کلی به همراه یک پیوست به شرح و تحلیل فیلم می پردازد و پس از ارائه ی خلاصه ای مختصر از وقایع و پیرنگ فیلم در آغاز، با نگاهی نسبتا کلی به هیچکاک و برخی تمهیدات سینمایی و مضامین فکری اش پیش می رود، روند تولید این فیلم را با استناد به گفته های هیچکاک بررسی می کند و در طولانی ترین بخش کتاب، به تحلیل همه جانبه و صحنه به صحنه ی فیلم می پردازد. در پایان کتاب مقاله ای کوتاه از نویسنده نیز پیوست شده است که به بازسازی گاس ون سنت از «روانی» می پردازد. این مقاله ی کوتاه به خوانندگان فرصت آشنایی با قلم پخته تر نویسنده و نظر متاخرش درباره ی این فیلم را به دست می دهد. کتاب «روانی» دریچه ای تحلیلی به سوی فیلم مناقشه انگیز هیچکاک می گشاید و در راستای گسترش فهم بینندگان از ظرافت ها و اهمیت آن می کوشد.