سرما نوشتگی ها

«سرمانوشتگی ها» اثر کورش ادیم ترکیبی از عکس و متن است. نویسندۀ کتاب شاعر و عکاس است، اما متن هایی که در کنار عکس ها آمده اند شعر نیستند. این کتاب رنگی در ۸۶ صفحه چاپ شده است. کتاب ۳۷ عکس و ۳۷ متن را دربرمی گیرد و از سری کتب های «تصویر و متن» نشر چشمه است. در کنار هر عکس متنی وجود دارد که بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ کلمه است. متن ها برای توضیح عکس ها نیامده اند، هر چند شاید بتوان ارتباطی بین آن ها و عکس ها پیدا کرد. این متن ها مونولوگ هایی هستند که به داستان نزدیک شده اند و ترکیبی از اتفاقات روزمره هستند که بعدی فراواقعی به آن ها اضافه شده است و همین فضای آن ها را به داستان نزدیک می کند. داستان ها در قالبی طنزآمیز نوشته شده اند. نویسنده البته سعی کرده است تا این داستان ها برای خواننده قابل باور نیز باشند. به گفتۀ نویسنده کتاب ارتباط خاصی بین عکس و متن وجود ندارد و متن قرار نیست عکس را توضیح بدهد و یا این که عکس متن را کامل کند. هم عکس ها و هم متن ها دربارۀ مسائل اجتماعی هستند و چون عکس ها و متن ها قرابت معنایی با هم دارند در کنار یکدیگر چاپ شده اند. عکس ها از آدم هایی با تیپ های مختلف است که بین سال های ۹۳ تا ۹۵ گرفته شده اند. نویسندۀ کتاب اولین متن را در شب یلدا و در تنهایی و دلگیری نوشته است، او تا دیر وقت مشغول نوشتن است و در واقع وارد اولین روز زمستان می شود. او می نویسد: «یادم آمد که امروز اولین روز فصل زمستان است و من هم آدم سرماگریزی هستم و سر ما همیشه بیشتر از دیگر اعضای بدن مان در معرض سرماخوردگی است. » و نام سرمانوشتگی از همین جا می آید. کورش ادیم سال ها تجربه عکاسی دارد و علاوه بر نوشتن نقد و مقاله در زمینۀ عکاسی، به عنوان داور نیز در جشنواره های عکس حضور داشته است. او در کنار این فعالیت ها شعر می گوید و کتابی از کریستین بوبن نیز ترجمه کرده است. «سرمانوشتگی ها» کتابی است که هم از متن های آن می توان لذت برد و هم از عکس های آن. هر خواننده می تواند با نگاه به عکس ها، در ذهن خودش قصه ای نیز از آدمی که داحل عکس است، برای خودش بسازد.