سلول 72

رمان «سلول ۷۲» با قلمی واقع گرا نوشته شده و می توان تاثیرات مطالعه ادبیات را در قلم نویسنده اش مشاهده کرد. به عبارتی، بین رگه های واقع گرایی در روایت داستان، می توان پایان بندی اثر را با تراژدی، زبانی هانس کریستین اندرسن گونه و شاعرانه همراه دید. از میانه های داستان، خواننده به یاد «قمارباز» داستایوفسکی و انتهای آن هم به یاد «دخترک کبریت فروش» هانس کریستین اندرسن می افتد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند «سلول ۷۲» در سال ۲۰۱۱ بود که در قالب یک اثر سینمایی در ترکیه ساخته شد اشاره شده است.