سینمای لحظه

کتاب «سینمای لحظه: بازنگری اریک رومر» نوشتهٔ سعید عقیقی، تلاشی تحلیلی و در عین حال شخصی ست برای درک دوبارهٔ سینمای یکی از مهم ترین چهره های موج نوی فرانسه. این کتاب، روایتی از فهم است؛ فهم لحظه، اخلاق، تردید، سکوت، و آن چه در حاشیهٔ گفت وگوها به چشم نمی آید اما در سینمای اریک رومر حضوری پررنگ دارد. برخلاف جریان مرسوم تحلیل های فیلم به فیلم، عقیقی در این اثر، راهی کمتر پیموده را برگزیده است. او نه صرفا برای ارجاع به داستان فیلم ها، بلکه برای رمزگشایی از منطق درونی آن ها قلم زده است. مفاهیمی چون زمان، مکان، تصادف، نگاه و حتی توقف، در این کتاب نه به عنوان اجزای فنی بلکه به عنوان مفاهیمی فلسفی و اخلاقی بررسی می شوند. به زعم عقیقی، سینمای رومر جست وجوی بی پایان برای درک موقعیت انسانی در بستر روزمرگی است؛ تلاش برای شنیدن آنچه در ظاهر گفته نمی شود. نثر کتاب روان، شفاف و در عین حال دقیق است. عقیقی با شناختی عمیق از زبان تصویر و نیز ادبیات تفسیری، موفق شده است روایتی از سینمای رومر ارائه دهد که هم از نظر تحلیلی و هم از منظر زبان، قابل دسترس اما پرمایه باشد. او با پرهیز از اصطلاحات آکادمیک غیرضروری، مخاطب را درگیر سینما می کند، نه صرفا تئوری. «سینمای لحظه» فقط کتابی دربارهٔ فیلم سازی خاص نیست، بلکه تلاشی ست برای بازاندیشی در باب مفهوم «تماشا»؛ اینکه چگونه سینما می تواند ما را به زیستن دقیق تر، مکث کردن، و حتی نپذیرفتن پاسخ های آسان دعوت کند. از این منظر، خواندن این کتاب نه تنها به فهم بهتر آثار رومر کمک می کند، بلکه نوعی تمرین ذهنی ست برای دیدن دوبارهٔ جهان. «سینمای لحظه» ما را به جهان آرام اما پرتپش رومر می برد؛ جهانی که در آن حتی یک سکوت، می تواند سرنوشت ساز باشد.