@matreadsدست تو یخ کرده و مال من سوزان است. وای ناستنکا، تو مگر کوری که نمی‌بینی؟
صفحه ۷۷
شب های روشن
تکه‌های کتاباثر فئودور داستایفسکی
۱۰ تکه منتشر شده
تکه‌های کتاب
۱۰ تکه@matreads@matreadsوای که آدم های خوشبخت گاهی چه غیرقابل تحمل اند.
صفحه ۷۷
@matreadsهمه را میبینم. ولی با این همه تنهایم!
صفحه ۳۰
@varmanliهمه را میبینم. ولی با این‌همه تنهایم!
@varmanliوای که چقدر شادی و شیرین‌کامی انسان را خوشرو و زیبا می‌کند.
@varmanliوای ناستنکا، تنهاماندن سخت محزون خواهد بود، محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری، هیچ، هیچ، هیچ، زیرا آنچه بر باد رفته چیزی نبوده است. هیچ، یک "هیچ" احمقانه و بی‌معنی، همه خواب بوده است.»
@varmanliحرفم را برید که: «چطور زندگی‌تان داستانی ندارد؟ پس چه‌جور زندگی کرده‌اید؟» «چطور ندارد! بی داستان! همین‌طور! به قول معروف دیمی! تک وتنها! مطلقآ تنها! شما می‌فهمید "تنها" یعنی چه؟» «یعنی چه؟ یعنی هیچ‌وقت هیچ‌کس را نمی‌دیدید؟» «نه، دیدن که چرا! همه را میبینم. ولی با این‌همه تنهایم!»
@varmanliخدای من، یک دقیقهٔ تمام شادکامی! آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟
@varmanliاز زندگی واقعی به قدری بیگانه‌ام که مجبورم این‌جور لحظه‌های بی‌نظیر را دوباره در رؤیا بچشم. چون این‌جور لحظه‌ها چیزی است که در زندگی‌ام خیلی کم پیش آمده.
@nanaما در عین درماندگی شوربختی دیگران را شدید تر احساس می‌کنیم🚶🏼♂️