ضد خاطرات

کتاب ضد خاطرات نوشته ی آندره مالرو است که در سال 1967 برای اولین بار انتشار یافت. این کتاب شرح مهم ترین تجربیات شخصی مالرو است از سفرهای دور و دراز و اتفاقات زندگی پر فراز و نشیبش و همین طور شرح مهم ترین گفتگو ها و شنیده هایش. مالرو هرچه گفته خود تجربه اش کرده است. مالرو در این کتاب به شرح خاطرات خود می پردازد اما شیوه ی روایت کردنش خطی نیست. او در این کتاب خاطرات را بر اساس اهمیتشان بازگو می کند و وقایع را بدون ترتیب زمانی شرح می دهد و در دل ماجرایی ماجرای دیگری را شرح می دهد. به همین دلیل است که آن را ضد خاطرات نامگذاری کرده است. او در ابتدای کتاب این سوال را مطرح می کند که دلیل اشتیاق انسانها برای بخاطر سپردن چیزها چیست. از آنجایی که مالرو همواره نقشی سیاسی در در زمان حکومت مارشال دوگول در فرانسه ایفا می کرده در خاطراتش هم موضوع سیاست بسیار پررنگ است. و از آنجایی که بسیاری از این وقایع سیاسی را از نزدیک دیده و تجربه کرده است توانسته تصویری جذاب و خواندنی از آنها ارائه دهد. نوشته هایش علاوه بر تفکرات عمیق و فرهیخته وارش از تجربه های ناب و گاه حیرت آورش سرچشمه می گیرد. مثلا در قسمت هایی دیدارش با مائو در طی سفری که به چین داشته است را شرح می دهد. در واقع کتاب ضد خاطرات آمیزه ای از ادبیات و تاریخ است. این کتاب پیچیدگی نویسنده خود را از طریق دنیای چندگانه، فراوان، خطرناک و گمشده نشان می دهد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند یکی از اتوبیوگرافی های مشهور قرن بیستم اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر حکایتی جذاب از کار مالرو با سپاه دیپلماتیک فرانسه "پیروزی، سرچشمه ی بسیاری از توهمات است. " "انقلاب، یک ماجرای احساساتی است. " تاکید می کنند.