عادت گرسنگی

کتاب «رهایی از تله گرسنگی هیجانی» نوشته ی جادسون بروئر، روان پزشک و پژوهشگر علوم اعصاب، به بررسی نقش مغز در شکل گیری عادت های غذایی می پردازد. تمرکز اصلی کتاب بر روی پرخوری هیجانی است، یعنی زمانی که فرد بدون نیاز فیزیولوژیکی، صرفا برای کاهش اضطراب، استرس یا ناراحتی به غذا خوردن رو می آورد. بروئر تلاش می کند نشان دهد که این رفتار چگونه در مغز تقویت و تثبیت می شود و چطور می توان آن را از طریق آگاهی ذهنی متوقف کرد. در فصل های آغازین کتاب، نویسنده با استفاده از مفاهیم علوم اعصاب و نمونه های بالینی، توضیح می دهد که مغز انسان تمایل دارد رفتارهایی را که باعث احساس آرامش موقت می شوند، به عنوان الگوی تکرارشونده ثبت کند. یکی از این رفتارها، خوردن در پاسخ به احساسات ناخوشایند است. افراد معمولا در زمان هایی مثل بی حوصلگی، تنهایی یا خستگی ذهنی به طور ناخودآگاه سراغ غذا می روند تا وضعیت روانی خود را تعدیل کنند، حتی اگر واقعا احساس گرسنگی نداشته باشند. بخش میانی کتاب به این می پردازد که چگونه سیستم پاداش مغز، به ویژه ماده ای به نام دوپامین، در ایجاد این چرخه های عادتی نقش دارد. غذا، به ویژه غذاهای چرب و شیرین، می تواند باعث ترشح دوپامین شود و حس خوبی ایجاد کند. این حس به مرور، غذا خوردن را به یک واکنش شرطی تبدیل می کند. بروئر توضیح می دهد که این الگوها به صورت خودکار در ذهن شکل می گیرند و اگر آگاهانه به آن ها توجه نشود، می توانند سال ها ادامه یابند. در فصل های پایانی، کتاب مجموعه ای از ابزارها و تمرین های ذهن آگاهی ارائه می دهد که هدفشان شناسایی این رفتارهای شرطی و جایگزینی آن ها با واکنش های سالم تر است. از جمله این تمرین ها می توان به بررسی نشانه های واقعی گرسنگی، تمرکز بر احساسات پیش از خوردن، و ایجاد فاصله زمانی میان محرک و واکنش اشاره کرد.