فانوس خیال

ارنْسْت اینْگْمار برگمان کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کنندهٔ معاصر سوئدی بود که علاوه بر سینما در تئاتر، تلویزیون و رادیو نیز فعالیت می کرد. او از برجسته ترین فیلم سازان تاریخ سینما به شمار می رود. برگمان نخستین فیلمش را در سال ۱۹۴۶ با عنوان بحران ساخت. او اولین بار در سال ۱۹۵۶ و با فیلم لبخندهای یک شب تابستانی و کسب جایزهٔ نخل طلٔا «بهترین اثر طنز شاعرانه» توانست خود را به جهان اثبات کند. از دیگر فیلم های مشهور وی می توان به فریادها و نجواها، فانی و الکساندر، توت فرنگی های وحشی، پرسونا و مهر هفتم اشاره کرد. «وقتی یک فیلم سند نیست، رویا است.... سر میز تدوین، وقتی نوار فیلم را فریم به فریم می گذرانم، هنوز آن حس سرگیجه آور جادوی دوران کودکی ام را احساس می کنم. » برگمن که دهه ها این حس شگفت انگیز و چشم انداز را به تماشاگران سینما منتقل کرده است، رابطه عشقی مادام العمر خود با فیلم را در زندگی نامه تصویری نفس گیر خود، فانوس جادویی، دنبال می کند. نقاشی های برگمن که بیشتر موزاییک های بزرگ است تا روایت خطی، زندگی او را از دوران کودکی روستایی سوئدی از طریق کارش در تئاتر تا دوران طلایی هالیوود و یک تاریخ عاشقانه پر فراز و نشیب شامل پنج همسر و بیش از چند معشوقه نشان می دهد. برگمن در سرتاسر زندگی خود را در مجموعه ای از فلاش بک های عمیقا شخصی بازگو می کند که برخی از مهم ترین لحظات فیلم سازی قرن بیستم و همچنین وسواس های خصوصی مرد پشت آن ها را مستند می کند. فانوس جادویی که از نظر دامنه جاه طلبی و در عین حال با حساسیت ساخته شده است، دریچه ای به ذهن یکی از نوابغ بزرگ عصر ما است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر [برگمن] راهی برای نشان دادن چشم انداز روح پیدا کرده است و یادآوری دقیقه ای برگمن اساسا به طرز شگفت انگیزی بصری است. توصیف پس از توصیف صحنه هایی از فیلم های او را نشان می دهد تاکید می کنند.