فرمانده

رهبران معدودی در زمان ما به اندازه هوگو چاوز فقید تفرقه افکن و معماگونه بوده اند. در کتاب « فرمانده »، روزنامه نگار تحسین شده، و نویسنده این کتاب « روری کارول »، داستان درونی زندگی چاوز، دوران ریاست جمهوری ونزوئلا و میراث وی را روایت می کند. بر اساس مصاحبه با وزرا، دستیاران، درباریان و شهروندان، این گزارش صمیمی را یک آزمایش منحصر به فرد در قدرت می دانند که در میان روشنگری، استبداد، کمدی و مضحکه انحراف دارد. « روری کارول » همچنین ارادت تقریبا مذهبی میلیون ها ونزوئلائی را که چاوز را ناجی می دانستند و انزجار کسانی را که وی را دیکتاتور معرفی می کردند، بررسی می کند. در نثر زیبایی که غنایی و غریب بودن رئالیسم جادویی را با حقیقت وحشیانه و زشت استبداد تلفیق می کند، کماندانته یک داستان احتیاط آمیز برای دوران ما ارائه می دهد. « روری کارول » زندگینامه ای عینی از رهبر ونزوئلا می نویسد که پتانسیل خود را هدر داد و اجازه داد فساد و خشونت از نفس نفس خود به وجود بیاید. روایتی روشن که مراحل تخریب یک کشور را نشان می دهد. این کتاب قصد دارد داستان یک کشور و رهبر آن را روایت کند. رهبر از بین رفته است اما نتیجه اقدامات او هنوز در حال آشکار شدن است و درسی مداوم برای دیگر ماجراجویان آمریکای لاتین دارد.

نکوداشت های این کتاب نیز بر "ماهرانه روایت آشنا را بازخوانی می کند و سپس چیز جدیدی اضافه می کند: هوگو چاوز رئیسی وحشتناک بود، و هرج و مرج اداری را از میز کار خود در کاخ ریاست جمهوری ساطع می کرد. عوارض ناشی از این سو مدیریت، ونزوئلا پس از چاوز را تعیین می کند. " و "کارول نشان می دهد که چگونه درک نامناسب و دستکاری عمدی چاوز در اقتصاد با ریختن بدبختی بر سر افرادی که قصد داشتند آنها را نجات دهند را پایان داد. ما در این روایت زنده، دولتی را می بینیم که در شکست هایش شکسپیر است تاکید می کنند.