مرا با خودت ببر

"مرا با خودت ببر" یک اثر رمانی پر از حوادث است، که در دوران حضرت امام جواد (ع) روایت می شود. این رمان به داستان عاشقانه ای در چارچوب دوره امام جواد (ع) پرداخته و ماجراهای سه شخصیت بزرگ از تشیع در آن زمان را روایت می کند. داستان اصلی این کتاب مربوط به جوانی به نام ابراهیم است که به دختری در دمشق علاقه مند می شود. ابراهیم با ارثی که از پدر فقیدش به دست آورده، کسب و کاری در شهر دمشق راه انداخته است. اما تمام تمرکز و انرژی او به سوی دختری به نام "آمال" معطوف می شود. او به گونه ای مشغول عشق و غرام می شود که حتی تصمیم دارد بهترین پیشنهاد کاری از طرف یکی از رفقای تجاری پدرش را رد کند. اما "آمال" در یک منطقه فقیر زندگی می کند، پدر و مادرش را از دست داده و با عموی خود که یک رباخوار است، زندگی می کند. او برای تأمین نیازهای زندگی اش از فروش دستی بهره می برد و تا حدی خود را تامین می کند تا از کمک عمویش جدا باشد. داستان "مرا با خودت ببر" در زمان امام جواد (ع) جریان دارد و انعکاس زندگی ایشان در آن به مخاطب جوانی ارائه می شود. این کتاب نه تنها داستان را روایت می کند، بلکه وضعیت اجتماعی و اقتصادی آن زمان را با دقت به تصویر می کشد. این رمان به گونه ای ساختاری را رقم می زند که مخاطبان را به عصر امام جواد (ع) می برد و آن زمان را به تصویر می کشد.