میکل آنژ

کتاب میکل آنژ، نوشته ی باربارا ای سامرویل، همان طور که از اسمش بر می آید بیوگرافی کامل و جامع زندگی، آثار و فعالیت های میکل آنژ است. میکل آنژ، نقاش، پیکرتراش، معمار ایتالیایی در قرون پانزدهم و شانزدهم میلادی؛ عصر شگفت انگیز و طلایی رنسانس بوده است. میکل آنژ زاده ی شهر فلورانس، در واقع مهد دوران رنسانس است و او را هم رده ی هنرمند فلورانسی دیگر، لئونارد داوینچی می دانند؛ دو هنرمندی که تأثیر شگرفی در دنیای هنر تا ابد گذاشته اند. رنسانس در لغت یک واژه ی لاتین و به معنای «تولد دوباره» است. در قرن چهاردم میلادی دوره ای شروع شد که در همه ی عرصه های هنر و علوم و ادبیات انقلابی عظیم بر پا شد. در این دوران مردم از دین و فرهنگ دینی فاصله گرفتند و به انسان و ارزش انسان توجه کردند. این دوره تا حدود قرن هفدهم میلادی ادامه داشت. میکل آنژ خودش را پیکرتراش می دانست و عاشقانه از این کار لذت می برد اما او به نقاشی هم شهرت داشته و دارد. بیشتر شهرت او برای نقاشی های سقف نمازخانه ی سیستین در واتیکان است. نقاشی هایی که چهار سال طول کشید و در نهایت میکل آنژ آن را با زحمت و عذاب تمام کرد. ماجرای تمام شدن نقاشی سقف نمازخانه ی سیستین اولین فصل از کتاب میکل آنژ است که باربارا ای سامرویل آن را به خوبی با کلمات و قراردادن خواننده در آن فضا توصیف کرده است. علاوه بر پیکرتراشی و نقاشی، میکل آنژ در نقش معماری برجسته، چند عمارت و میدان عمومی شهر را هم طراحی کرده است. از مشهورترین آثار میکل آنژ، مجسمه ی سوگ حضرت مریم و مجسمه ی داود است که از سنگ های یک تکه ی مرمر ساخته شده اند. این مجسمه ها به قدری شگفت انگیزند که گویی زنده هستند. باربارا ای سامرویل در بخشی از کتاب که دوران رنسانس نام دارد زندگی و فعالیت های میکل در آن دوران را در نه فصل بررسی می کند و برخی از نقاشی ها و آثار و ماجراهایشان را شرح می دهد. پس از آن در فصل گاهشمار اتفاقاتی که در زندگی میکل آنژ افتاده به ترتیب و با ذکر تاریخ آمده است. کتاب میکل آنژ نوشته ی باربارا ای سامرویل می تواند یک منبع خوب و مناسب برای فهم ساده ی زندگی و آثار میکل آنژ باشد. این کتاب به کسانی که به هنر و تاریخ هنر علاقه دارند، پیشنهاد می شود.