نظریه سیاست بین الملل

کتاب «نظریه ی سیاست بین الملل» اثر کنت والتز، یکی از آثار برجسته و تأثیرگذار در حوزه ی روابط بین الملل است که در سال 1979 منتشر شد. این کتاب به ویژه در میان نظریه های ساختارگرایانه ی روابط بین الملل شناخته می شود و تحولاتی عمده در این حوزه ایجاد کرده است. به عبارت دیگر در این اثر، والتز به تحلیل و تبیین سیاست های بین المللی از دیدگاه ساختاری پرداخته و تلاش می کند رفتار دولت ها را در عرصه بین المللی بر اساس یک نظریه کل نگر و سیستمی توضیح دهد. یکی از اصول کلیدی نظریه ی والتز این است که رفتار دولت ها در عرصه بین المللی تحت تأثیر ساختار جهانی قرار دارد، نه فقط ویژگی های فردی دولت ها. این ساختار جهانی از سه مولفه اصلی تشکیل شده است: توزیع قدرت بین دولت ها، ویژگی های سازمان دهی سیستم بین الملل و رفتار دولت ها در پاسخ به این ساختار بین المللی. با نظر به رویکرد تحلیلی ساختارگرا، وی استدلال می کند که در سطح بین المللی، دولت ها در یک سیستم آنارشیستی قرار دارند که در آن هیچ مرجع مرکزی برای تصمیم گیری وجود ندارد. این ویژگی، به ویژه در مقابل نظام های سیاسی داخلی، که در آن ها دولت ها دارای ساختار مرکزی هستند، اهمیت ویژه ای پیدا می کند. در نظام بین المللی آنارشیستی، هر دولت باید به تنهایی امنیت و منافع خود را تأمین کند و این موجب ایجاد رقابت و تلاش برای کسب قدرت می شود. نویسنده، قدرت را به عنوان توانایی دولت ها برای تأثیرگذاری بر دیگران و شکل دهی به نتایج سیاست های بین المللی تعریف می کند. وی تأکید می کند که در نظام آنارشیستی، توزیع قدرت به طور مستقیم بر رفتار دولت ها تأثیر می گذارد. قدرت، به ویژه در قالب توانایی اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک، تعیین کننده است و قدرت های بزرگ جهانی معمولا توانایی هدایت و شکل دهی به سیاست های بین المللی را دارند. به بیان نویسنده، در یک نظام آنارشیستی بین المللی، امنیت برای هر دولت مسئله ای اساسی است. دولت ها مجبورند برای تأمین امنیت خود به شیوه هایی چون ایجاد اتحادهای سیاسی، تقویت توان نظامی و تلاش برای کسب قدرت بیشتر روی آورند. به طور کلی، فارغ از موافقت یا مخالفت خواننده با تحلیل نویسنده، این کتاب از تأثیرگذارترین کتب در نظریه ی سیاست بین الملل بوده است.