نوشتن مانند بزرگان 1

کتاب «نوشتن مانند بزرگان» نوشته ی ویلیام کین، با شیوه ای جذاب، نمونه هایی کاربردی از سبک و ویژگی های برجسته ی بیست ویک نویسنده ی بزرگ تاریخ را در اختیار مخاطب قرار می دهد تا با بررسی موردی سبک و فنون بلاغی آن ها به افزایش شناخت خود از فنون و عناصر داستانی و به ویژه عناصر بلاغت ادبی بپردازد. نویسنده در مقدمه ی کتاب شرح می دهد رویکردی که او در کتاب پیش گرفته روشی است که در هشتاد و اندی سال گذشته بسیار مغفول واقع شده است؛ حال آن که قبل ترها- و در طی سنتی دو هزار ساله- جزو ارکان اساسی تربیت مهارت نویسندگی بوده و بیشینه ی نویسندگان بزرگ تاریخ قلم خود را با آن ورز داده اند. کین از اهمیت فن بلاغت و متعاقبا از اهمیت روش "همانندسازی" صحبت می کند. او معتقد است بلاغت که اکنون دیگر به کلاس های سخنوری و فن بیان نقل مکان کرده است، عنصری اساسی و قابل توجه در پروش سبک و حس انگیزی در داستان است. اساسا با توجه به بلاغت است که نویسنده می تواند تعلیق دلکشی در داستان ایجاد کند و خواننده را روی امواج روان جملاتش بلغزاند و تا به واپسین پاراگراف نرسیده نگذارد دست از خواندن بکشد. کین بنیان کار خود را "همانندسازی" می نامد و می گوید از زمان ارسطو این روش به کار می رفته و همچنان کارساز است. بدین صورت که نویسنده نیز، پیش از آن که دست به آفرینش ادبی و خلاقه بزند، باید مشق نوشتن کند و با خواندن و بررسی اصولی آثار نویسندگان بزرگ پیش از خود، ریزه کاری های سبکی و بلاغی آثارشان را فرا بگیرد و نوشتن مانند آنان را تمرین کند. این ابدا به این معنا نیست که نویسنده باید از روی پیشینان تقلید کند؛ بلکه با مطالعه ی مداوم و کسب فرایند ها، از آن ها الگو می گیرد و عاقبت در مسیر آفرینش ادبی خود گام می گذارد. «نوشتن مانند بزرگان» کتابی در همین راستاست. این جلد پیرامون یازده نویسنده نظیر بالزاک، دیکنز، داستایوفسکی، کافکا و... است و با الهام از سبک هر کدام از این نویسنده ها مسائل مهم و حیاتی حرفه ی داستان نویسی را مطرح می کند. بدین ترتیب زمینه ی مطالعه و اندیشه ورزی اصولی و ساختارمند را درباره ی داستان و داستان نویسی فراهم می کند تا نویسنده ی جوان با پشتوانه ای تواناتر گام در عرصه ی نویسندگی و خیال بگذارد.