نگاهبان

کتاب "نگاهبان" که به قلم "نسرین ساداتیان" به نگارش درآمده، "پنجاه خاطره از نیروهای نگهدارنده اسیران عراقی در ایران" را طی هشت سال دفاع مقدس روایت می کند. این کتاب شامل خاطرات این نیروها از اردوگاه ها و بیمارستان هایی بود که در آن از اسرای آسیب دیده ی عراقی نگهداری می شد. "نگاهبان" حاصل صد و بیست و هشت ساعت مصاحبه ی حضوری "نسرین ساداتیان" با نیروهایی ارتشی است که از اسیران عراقی در دوران دفاع مقدس نگهداری می کردند. در سال های جنگ، ارتش مسئولیت نگهداری از اسیران را برعهده داشت که برخی از این نیروهای ارتشی، درجه دار و برخی دیگر زنان پزشک و پزشکیار ارتش بودند که در کنار مردان و دوش به دوش آنان خدمت می کردند. مسئولیت این بانوان به مراتب دشوارتر هم بود زیرا زندانیان علاوه بر مشکلات جسمی و آسیب های فیزیکی، به دلیل جدایی از خانواده و حضور در کمپ، دچار اختلالات روحی و روانی نیز می شدند. پزشکان این اسرا را ویزیت می‎کردند و باقی مسئولیت های نگهداری از آنها، بر دوش پرستاران و پزشکیاران بود. تصور کنید در بیمارستان به مداوای دشمنتان مشغول باشید و او را تیمار کنید و در عین حال احساسات شخصی نظیر حس وطن دوستی و دلسوزی برای سربازان میهن را سرکوب کرده و تنها به وظیفه تان عمل کنید! این چیزی است که "نسرین ساداتیان" در "نگاهبان" به زیبایی وصف کرده است. طی جنگ هشت ساله در اردوگاه های عراقی، رفتار مناسبی با اسرای ایرانی صورت نمی گرفت در حالی که همه زندانیان عراقی در ایران روی تخت می خوابیدند و امکانات بهداشتی، نظافتی و فرهنگی آنقدر در دسترس بود که اگر اسیری اتفاقی در بیمارستان جا می‎ماند، خودش داوطلبانه تاکسی می گرفت و به اردوگاه باز می گشت. این تفاوت های رفتاری و وضعیت اسرای عراقی در ایران در کنار عملکرد نیروهای نگهدارنده ی اسرا، با جزییاتی دقیق در کتاب "نگاهبان" نوشته ی "نسرین ساداتیان" به تصویر کشیده شده است.