هیلدا

نمایشنامه ی «هیلدا» اثر ماری اندیای، نویسنده ی فرانسوی است که به موضوع اخلاق سرمایه داری و نظام بی عدالتی به عنوان نوعی از سبک زندگی و تاثیر آن بر افراد می پردازد؛ افرادی که در ظاهر دم از برابری و عدالت می زنند. «هیلدا»، اولین نمایشنامه ای است که توسط یک رمان نویس فرانسوی-سنگالی به نام ماری اندیای نوشته شده است و درباره برده داری مدرن است که در آن یک زن ثروتمند شیفته خدمتکار جدید خود که تازه استخدام کرده، می شود. «هیلدا» نشان دهنده تضاد رفتاری و گفتاری این قشر از افراد است و البته نویسنده از اینکه هم زمان پیکان انتقاد را در برخی موارد به سمت قشر ضعیف نشانه بگیرد، هراسی ندارد و تلویحا می کوشد تا این پیام را به مخاطب القا کند که تنها راه پایان دادن به این وضعیت اسفناک، داشتن شجاعت، عزت نفس و تسلیم ناپذیری در برابر ظلم است. بخش های فراوانی از نمایشنامه ی «هیلدا» به تک گویی های خانم لومرشان اختصاص دارد؛ شخصیتی که برای فرار از ملالت روزمرگی هایش به دنبال خدمتکار است. او که زنی چپ گرا است و می کوشد خود را دلسوز و مدافع حقوق طبقه مستمند نشان دهد اما در پنهان کردن هیولای درونش ناموفق است. این نمایشنامه تصویری روانشناختی از یک زن تنهای طبقه ی بالای جامعه است که وسواس عجیبی نسبت به خدمتکار جدیدش، هیلدا دارد. نکته عجیب تر این است که وسواس خانم لومرشان حتی پیش از اینکه با هیلدا ملاقات کند شروع می شود. گویی که او قبلا تصمیم گرفته که وسواس جدید خود را انتخاب کند وسواس تازه ی او هیلدا است. هیلدا به شخصیت جدید خانم لومرشان تبدیل خواهد شد؛ کسی که می تواند در خیال خود به او شکل دهد. این نمایشنامه درباره آسیب پذیری های شخصی افراد است و مضامینی همچون «آیا از شخصیت خود راضی هستید؟» را بررسی می کند. نکته ی اثر اندیای این است که خدمتکار جدید جایی در نمایشنامه ندارد و خانم لومرشان با شوهر هیلدا رابطه برقرار می کند تا در ابتدا اطلاعات بیشتری در مورد کارمند جدیدش به دست آورد، سپس قدرت غیرمنطقی فزاینده ی خود را بر هیلدا و او اعمال کند.