پدر حضانتی

یکی از مولفه های تاثیرگذار و متناقض زندگی ون کولارت «پدر» ش است که دست مایه ی رمان پدر حضانتی شده و آن را به اثری اتوبیوگرافیک تبدیل کرده است. روایتی پسر و پدری. پدری که وقتی او هفت سال داشت تصادف می کند و تا دم مرگ می رود. رمان پدر حضانتی اولین بار سال ۲۰۰۷ منتشر شد و شگفتی منتقدان فرانسوی را برانگیخت. این رمان روایتی است خطاب به پدر در بستر مرگ و مرور گذشته، روایتی که درش عشق، نفرت و راز حرف اول را می زند و ون کولارت چنان کولاژی از پدرش می سازد که همراه با وامی که نویسنده از تاریخ فرانسه ی میانه ی قرن بیستم گرفته است، تاثیر عمیق روایی و احساسی اش تا مدت ها باقی می ماند؛

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده جایزه تئاتر آکادمی فرانسه اشاره شده است.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.