پس از آدورنو

تیا دنورا، استاد دانشگاه اکستر، بی گمان مهم ترین چهره ی آکادمیک در حوزه ی جامعه شناسی موسیقی در دهه های اخیر است که با پژوهش های متنوع و بین رشته ای خویش سهم بسزایی در احیای این رشته داشته است. پس از آدورنو کوششی است در جهت تدوین برنامه ای پژوهشی برای جامعه شناسی موسیقی تا به کمک آن بتوان سهم موسیقی را بر صورت بندی ساحت های مختلف جامعه بررسی کرد. به همین منظور، دنورا در کتاب حاضر، با بهره گیری از میراث فکری آدورنو و همزمان نقد آن ها، تفسیر تازه ای از این حوزه ی پژوهشی ارائه می دهد، و در این راه از میراث فکری صاحب نظرانی همچون هوارد بکر، لیدیا گر، کریستوفر اسمال، اروینگ گافمن، برونو لاتور بهره می برد تا به جای نظریه پردازی های کلان و غیرواقعی موسیقی را «در عمل» و در بطن موقعیت های اجتماعی بررسی کند. ماحصل کار او به پژوهشگران یاری می رساند تا قدرت موسیقی را در گستره های اجتماعی بسیار متنوع و حتی به صورت بین رشته ای تحلیل نمایند.