چمدان خاکستری احمد محمود

«چمدان خاکستری احمد محمود» روایت های سارک اعطا، دختر احمد محمود درباره ی پدرش و از مجموعه ی «چرخ گردون» (روایت های غیر داستانی) است. سارک همنشین و شاهد دوران اوج پدرش بوده است، او ناظر و خواننده ی تعداد زیادی از داستان های پدر قبل از چاپ بوده و در این کتاب از روزهای حیات پدر سخن می گوید، از دوره ای که او رمان های بزرگش را خلق می کرد. فضای کتاب دارای دو زمان حال (زمان تحریر) و گذشته است، نویسنده غالبا در هر بخش ابتدا وضعیت خود، خانواده و اشیا اطرافش را (در زمان نوشتن کتاب) در یک پاراگراف روایت می کند و در پاراگراف بعدی به زمان گذشته می رود؛ به دوران کودکی، نوجوانی و یا جوانی. بخش هایی از کتاب نیز شامل نامه های پر از مهر آقاجون (احمد محمود) به سارک است، نامه هایی کوتاه و مختصر، همراه با توصیه های پدرانه و نثری ساده و مملو از احساس. این نامه ها بخشی از آن دوره ی پر از هیجان را بازگو می کنند. سارک اعطا با روایت های کوتاه، ساده و دلنشین خواننده ی کتاب را به خانه ای می برد که خالد «همسایه ها» در آن متولد و بزرگ شد؛ به خانه احمد محمود می برد که سال ها کنار بخاری «ارج» اش به درون کاوی شخصیت ها و طبقات مختلف جامعه پرداخت. او از سال هایی می گوید که پدر و مادر زنده بودند، سال هایی که خانه پدری در (امیریه، منیریه و بالاخره نارمک) رنگ و بوی آقاجون را می داد. سارک اعطا از زمانی سخن می گوید که بیشتر اعضای خانواده در کنار هم و زیر سایه پدر و مادر روزگار می گذراندند. او از روابط شان با دوستان و آشنایانی همچون محمود دولت آبادی، آقای یونسی... می گوید. این کتاب شامل ۳۶ جستار است و نویسنده هر جستار را در محدوده ی دید و تجربه خودش نوشته است و او هرگز پا را از این فراتر نمی گذارد، بنابراین در خاطرات او همه ی آدم ها اصیل و باورکردنی هستند که به دل خواننده می نشیند. به واقع خاطرات او چیزی است میان خاطره نگاری، اتوبیوگرافی، زندگی نامه، قصه و نقد که بیانگر مواجهه شخصی، درونی و شهودی او با پدر و اطرافیانش است. «چمدان خاکستری احمد محمود» برای علاقمندان بی شمار احمد محمود بسیار خواندنی و جذاب است و خواننده را به فضای زندگی و کاری این رمان نویس بزرگ ایرانی می برد.