کارگاه ها

شصت و پنج سال حضور مستمر و عجیب پربار در سینما، تئاتر و ادبیات، او را به جایگاهی در هنر جهان رسانده که رسیدن به آن به شکل عجیبی غیرممکن می نماید. ناممکنی رسیدن به جایی که ژان کلود کریر ایستاده را می توان از آینه ی آثاری که در کنار غول های گونه گون عالم هنر خلق کرده، فهم کرد. فکر نکنم حتی بتوان یک نفر را نام برد که در پروژه هایی گونه گون که همگی بزرگ و درخشان اند در کنار این همه نام های یگانه ی سینما و تئاتر حضور داشته باشد. فقط کافی ست به این نام ها توجه کرده و تکرارشان کنیم: لوئیس بونوئل، ژاک تاتی، مارکو فرری، عباس کیارستمی، پی یر اتکس، پیتر بروک، فیلیپ کافمن، امبرتو اکو، میلوش فورمن، ویکتور شولندورف و.... فهرست نام هایی که این نابغه در مقام فیلم نامه نویس، نمایشنامه نویس، همکار فیلم نامه نویس، دراماتور یا... با آن ها کار کرده است عجیب بلندبالا و سرشار از نام های بزرگ است. گویی گستره ی بزرگی از بهترین های سده ی گذشته و اخیر هنر جهان، هرگاه می خواسته اند شاهکاری خلق کنند به سراغ او می رفته اند. کتاب «کارگاه ها» مجموعه ی نوشتاری «ژان کلود کریر» بر محور همین همکاری ها و درس های خود او از بودن در کنار آدم هایی ست که شیوه ی دیدن ما و حتی زیستن ما را تغییر داده اند. این کتاب به مانند درس گفتاری برای فهم و آموختن سینما، ادبیات، تئاتر و زندگی است، آن هم از منظر کسی که تجربه های زیسته اش و ذهن درخشان اش به حتم خیلی بیشتر از این ها بوده و کتاب «کارگاه ها» فقط گوشه ای از چیزهایی ست که او برای آموختن به ما در خود داشته است.