کلاغ جوراب رنگی

رنگ ها ناپدید شده اند. کلاغ که شیفته ی رنگ هاست، آن ها را به عنوان دارایی شخصی اش تصاحب کرده است. این کنش کودکانه، نمادی از خودخواهی ساده انگارانه ای است که در دنیای کودکان بسیار رایج است. نویسنده به جای این که کلاغ را قضاوت یا سرزنش کند، او را در جایگاهی قرار می دهد که با نیاز و خواست دیگران (ببر، خرس، کفش دوزک و... ) مواجه شود. این داستان به جای نصیحت مستقیم از مفهوم «همبستگی» و «بخشندگی» استفاده می کند، وقتی رنگ ها به صاحبان اصلی شان برمی گردند، پایان داستان به شکلی غیرمنتظره رقم می خورد؛ مونسا با اهدای جوراب هایش به کلاغ نشان می دهد که عدالت فقط به معنی گرفتن برگرداندن چیزی به صاحبش نیست، بلکه می تواند با مهربانی و درک نیازهای دیگران همراه باشد.