کوه زاد

قادر طراوت پور برای اهالی شعر، نامی آشناست که پس از سال ها تجربه در محافل گوناگون ادبی، غزلیات خود را به دست چاپ سپرده است. مجموعه غزل «کوه زاد» اولین دفتر شعر طراوت پور دانش آموختۀ کارشناسی رشتۀ تاریخ و کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی است. توجه به عناصر طبیعت و ژرف نگری در زیست بومی، از ویژگی های بارز سروده ۀای قادر طراوت پور است که به نوعی در تک تک صفحات کتاب جلوه گر شده است:ای خوش به حال آسمان باصفای کوهدارد دلم پر می گشاید در هوای کوهشب ها که لیکوهای پیر آواز می خوانندغمگین تر است از های آن ها، های های کوه... کتاب کوه زاد را می توان عاشقانه هایی روستایی دانست که با زبانی ساده و البته محکم، سروده شده اند و خواندن این اشعار، خاطراتی دور و روشن را به ذهن مخاطب یادآوری خواهد کرد. در خاطر من هر شب، می خواند و می گریدچوپان پریشانی، با نی لبکی بدکوکمی سوزم و خاموشم، در خویش فراموشممانند بیابانی، شوریده دل و مفلوکچون شمه ای از بوی گیسوی تو آمد دوشپیچیده در آغوشم عطر علف و شلتوکمجموعه غزل کوه زاد، سروده قادر طراوت پور شامل 66 غزل است.