گذر

مهشاد مرده است، جسدش در وان حمام خانه اش پیدا شده و طول رمان، دوست مهشاد، فرانک در پی کشف ناگفته هایی است که فکر می کند دلیل مرگ مهشاد را می تواند در آن ها بیابد. «گذر» روایت سرخوردگی ها و تنهایی های زن در جست و جوی استقلال در سال های پایانی دهه ی هشتاد است. حکایتی که با گذشته پیوندی محکم دارد و تلاش زنان جوان تحصیل کرده برای گذر از گذشته و رهایی از آوار های آن را متعین می کند. نفیسه مرادی در اولین رمان خود به بهره گیری از تسلطش به گذشته ی ادبیات ایران توانسته پیوندی درون متنی میان وضعیت معاصر شخصیت ها روایتش و برهه هایی از تاریخ ادبیات معاصر که به ویژه در قامت میرزاده عشقی متجلی شده است برقرار کند. پیوندی که سرنوشت زنان داستان به آن گره خورده است. سرنوشتی تراژیک؟