گورهای بی سنگ

«گورهای بی سنگ» کتابی ناداستان نوشته بنفشه رحمانی است. این کتاب به شیوه ای مستند، ماجراهای واقعی خانواده هایی را بازگو می کند که تصمیم به بچه دار شدن گرفته اند. «گورهای بی سنگ» تلاش زنانی را روایت می کند که دچار مشکل ناباروری هستند و می خواهند بچه ای داشته باشند. نویسنده در پی آن است تا خواننده را با عواطف زنانه ای آشنا کند که کم تر کسی از آن ها حرف می زند. «گورهای بی سنگ» تلاش های زنی را روایت می کند که برای بچه دار شدن دچار مشکلاتی است و او برای برطرف کردن مسئله درگیر عواطف و احساساتی شده و گویی بدون داشتن فرزند خود را کامل نمی داند و همه زندگی خود را صرف رفع مشکل بچه دار شدن کرده است. این کتاب در واقع زندگینامه ای است که در آن نویسنده بخشی از زندگی خود را روایت کرده است و در این کتاب نگاهی بدون احساس و سرد به تجربه ای شخصی دارد. این کتاب گرچه با زیرعنوان « نه جستار درباره نازایی» نوشته شده، اما نوشته ای در میانه جستار و زندگی نگاره است. دلیل نوشتن نه جستار در این کتاب هم مدت زمان بارداری است که 9 ماه به طول می انجامد. نویسنده در «گورهای بی سنگ» سوال هایی تلخ، عمیق و بنیادی از مسئله بچه دار شدن مطرح می کند و در پی یافتن پاسخ هایی شخصی برای این پرسش ها است. سوال های نویسنده از این قرار است: چرا من نباید بتوانم بچه دار شوم؟؛ آیا لیاقت مادر شدن را ندارم؟؛ آیا بدون بچه هم می توان خوشبخت بود؟؛ پس چه کسی رویاهامان را ادامه می دهد؟؛ وقتی بمیریم در یاد و خاطره چه کسانی به زندگی ادامه خواهیم داد؟؛ آیا زندگی ما بعد از مرگ در وجود بچه هایمان ادامه پیدا می کند؟؛ و آیا معنای جاودانگی این است که بچه دار شویم؟