یادداشت های اینجانب

به نقل از انتشارات پارسه:راوی و شخصیت اصلی کتاب «یادداشتهای اینجانب» یک زندانی محکوم به حبس ابد است. این زندانی، که در جوانی به اتهام کشتن پدر و برادر بزرگ و خواهرش دستگیر و زندانی و نخست به اعدام و بعد به حبس ابد محکوم شده، اکنون که به پیری رسیده و مرگ را به خود نزدیک می بیند، مشغول نوشتن سرگذشت خود و نقل ماجرایی است که به خاطرش سالها حبس کشیده است. راوی البته خود را در جنایتی که به او نسبت داده اند بی گناه می داند اما آیا او واقعا بی گناه است؟ این همان چیزی است که آندری یف نیز درباره اش اظهار بی اطلاعی کرده است. در یادداشت کوتاه ابتدای ترجمۀ فارسی کتاب «یادداشتهای اینجانب»، ضمن اشاره به واکنش های متعدد و گوناگون به این رمان در مطبوعات، وقتی که برای اولین بار در روسیه منتشر شد، و دیدگاه های متناقض منتقدان دربارۀ راوی و شخصیت اصلی آن، از قول خود آندری یف و به نقل از بخشی از مصاحبۀ او با ایزمایلاف، منتقد مشهور روس، راجع به گناهکار یا بی گناه بودن راوی این رمان آمده است: «می پرسید قهرمان یادداشتهای اینجانب که خود را قربانی یک خطای قضایی می داند، واقعا قاتل است یا نه؟ خود من اوایل به بی گناهی اش اطمینان داشتم، اما از مقطعی انگار به او مشکوک شدم. بله، من واقعا به این پیرمرد قصه مان که تقریبا در هر صفحه با اطمینان عجیبی از بی گناهی خود دم می زند، قدری مشکوکم و تعجب هم نکنید که خودم چندان مطمئن نیستم... چون واقعا خود را در پاسخ به پرسش شما صاحب نفوذی بیش از هر آدم عادی دیگری نمی دانم. ما نویسنده ها، چنان قدرتی نداریم که قهرمان خود را به انجام هرچه به ذهنمان رسید، وادار کنیم یا کاری را به او نسبت دهیم که با روحیه و شخصیتش مطابقتی نداشته باشد... اگر جز این باشد، جعل است و نه یک اثر هنری. پرسوناژی که می سازم، از مقطعی به بعد جان می گیرد و خارج از ارادۀ من زندگی مستقل خود را خواهد داشت، پس دیگر چه مسوولیتی می توانم در قبال اعمال او داشته باشم و چرا بهتر از هرکس دیگری باید از حقیقتش باخبر باشم؟ بنابراین، چنان که گفتم، من صرفا به قهرمان یادداشتهای اینجانب مشکوکم... » به نقل از انتشارات پارسه: راوی و شخصیت اصلی کتاب «یادداشتهای اینجانب» یک زندانی محکوم به حبس ابد است. این زندانی، که در جوانی به اتهام کشتن پدر و برادر بزرگ و خواهرش دستگیر و زندانی و نخست به اعدام و بعد به حبس ابد محکوم شده، اکنون که به پیری رسیده و مرگ را به خود نزدیک می بیند، مشغول نوشتن سرگذشت خود و نقل ماجرایی است که به خاطرش سالها حبس کشیده است. راوی البته خود را در جنایتی که به او نسبت داده اند بی گناه می داند اما آیا او واقعا بی گناه است؟ این همان چیزی است که آندری یف نیز درباره اش اظهار بی اطلاعی کرده است. در یادداشت کوتاه ابتدای ترجمۀ فارسی کتاب «یادداشتهای اینجانب»، ضمن اشاره به واکنش های متعدد و گوناگون به این رمان در مطبوعات، وقتی که برای اولین بار در روسیه منتشر شد، و دیدگاه های متناقض منتقدان دربارۀ راوی و شخصیت اصلی آن، از قول خود آندری یف و به نقل از بخشی از مصاحبۀ او با ایزمایلاف، منتقد مشهور روس، راجع به گناهکار یا بی گناه بودن راوی این رمان آمده است: «می پرسید قهرمان یادداشتهای اینجانب که خود را قربانی یک خطای قضایی می داند، واقعا قاتل است یا نه؟ خود من اوایل به بی گناهی اش اطمینان داشتم، اما از مقطعی انگار به او مشکوک شدم. بله، من واقعا به این پیرمرد قصه مان که تقریبا در هر صفحه با اطمینان عجیبی از بی گناهی خود دم می زند، قدری مشکوکم و تعجب هم نکنید که خودم چندان مطمئن نیستم... چون واقعا خود را در پاسخ به پرسش شما صاحب نفوذی بیش از هر آدم عادی دیگری نمی دانم. ما نویسنده ها، چنان قدرتی نداریم که قهرمان خود را به انجام هرچه به ذهنمان رسید، وادار کنیم یا کاری را به او نسبت دهیم که با روحیه و شخصیتش مطابقتی نداشته باشد... اگر جز این باشد، جعل است و نه یک اثر هنری. پرسوناژی که می سازم، از مقطعی به بعد جان می گیرد و خارج از ارادۀ من زندگی مستقل خود را خواهد داشت، پس دیگر چه مسوولیتی می توانم در قبال اعمال او داشته باشم و چرا بهتر از هرکس دیگری باید از حقیقتش باخبر باشم؟ بنابراین، چنان که گفتم، من صرفا به قهرمان یادداشتهای اینجانب مشکوکم... »