
تنوره ی دیو
کیانوش عیاری
Tajik poetry
نخستین بار نامش را از سالار شعر معاصر فارسی، اخوان عزیزم، (م. امید) شنیدم در تیرماه 1369 ش، که تازه از سفر فرنگ بازگشته بود. از بانویی سخن میگفت به نام «گل رخسار»که پارسی سرای است. از رفتارش می گفت، از صداقتش، از محبتش و از کلام پر احساس و لهجه شیرینش. گل رخسار هم در ایران عزیز و محترم است و هم در تاجیکستان قدر کلامش می شناسند. با آرزوی کامیابی برای گل رخسار و پایداری فرهنگ و تمدن ارزشمند ایران و تاجیکستان.
هنوز تکهای منتشر نشده
هنوز خوانندهای تکهای از این کتاب منتشر نکرده است.
هنوز یادداشتی درباره کتاب منتشر نشده
هنوز خوانندهای برای این کتاب یادداشت منتشر نکرده است.
ورود برای نوشتن یادداشت