احضار مغان

هوشنگ گلشیری یکی از نام آورترین و مهم ترین داستان نویسان ایرانی ست که در زمان حیاتش سال ها کارگاه های مختلف داستان نویسی برگزار کرد و شاگردان بسیاری داشت که عموم آن ها بعدتر نویسندگان و منتقدانی درجه یک شدند. «محمد تقوی» یکی از شاگردان گلشیری ست که با شناخت عمیق و ویژه اش از اسلوب داستان و طریقت نویسندگی، کتاب «احضار مغان» را با کندوکاو در زندگی و آثار استادش نوشته است. تقوی با شناخت درست و عمیقش از زندگی و آثار گلشیری و شیوه ی داستان پردازی او، به منظر این نویسنده ی بزرگ به انسان و جهان و البته ایران و ایرانی پرداخته است. تقوی در «احضار مغان» با دست گذاشتن بر بینش منحصربه فرد خالق «شازده احتجاب» در خصوص وضعیت های تاریخی این ملک، بیدادها و بیدادگری های رفته بر آن، فراموشی ها و جاماندگی های تاریخی و... نشان می دهد که نویسنده ی بزرگ ما چه اشرافی بر تراژدی نهفته در زهن، زبان و زیست مردمش داشت. اینکه گلشیری به شناختی ویژه از مردمش رسیده بود و به خوبی در داستان هایش عاملیت آنها در ناکامی های تاریخی و شخصی را روایت کرده بود. کتاب «احضار مغان» تجزیه و تحلیل جهان داستانی انسانی ست که با قوه ی شناخت، ذوق و تخیلش، داستان هایی برای زمانه ی خودش و تاریخ پس از آن برجای گذاشت که تمام تاریخ را احضار می کرد و درعین حال با وجهی پیشگویانه رو به آینده داشت و امروز با رجوع به آنها می توان سیر تحولات سیاسی – اجتماعی بسیاری را دید و به شناخت لایه های پنهان شان دست یافت.