دودمان

کتاب «دودمان»، سروده ی «محمود دولت آبادی» و توسط انتشارات «چشمه» منتشر شده است. داستان این کتاب از شخصیت اصلی به نام جوباری آغاز می شود. جوباری، یک ارباب قدیمی است که در زمانی که ظلم و تبعیض نسبت به رعایا رواج داشت، خود را به نسبت به یکی از پسرانش، که اکنون جای او را گرفته، بهترین شکل نشان داده و ملایم ترین رفتار را به او داشته است. با این حال، حالا او شاهد آن است که پسرش به طور غیرعادی ظلم به رعایا را ادامه می دهد و پدرش به ترس از عواقب این رفتارها، فرار می گیرد و به تهران می پناهد. او در تهران زندگی مخفی و در انزوا را برگزیده و از هویت اش پنهانی می کند. اما با این همه تلاش، جوباری مدام احساس مضطربی دارد و سایه ی ترس به او همراهی می کند. کتاب «دودمان» با ورود جوباری به تهران و برخورد اتفاقی او با تظاهرکنندگان آغاز می شود. در حالی که جوباری تلاش دارد که به سرعت از میان جمعیت تظاهرات گذر کند، ناخودآگاه با گروهی از تظاهرکنندگان برخورد می کند و بازداشت می شود. این اتفاق، شروعی تازه در داستان است و از آنجا به بعد کتاب «دودمان» به داستان گسترده تری تبدیل می شود. در ادامه کتاب، ما شاهد باز شدن داستان از دیدگاه افراد دیگر و نقش آفرینی آن ها در این داستان هستیم. این کتاب، همچون بسیاری از آثار دولت آبادی، جامعه شناسی قوی دارد و انسان های مختلف با شخصیت ها و زندگی های متنوع، در آن حضور دارند. این اثر به معرفی موضوعات متعددی همچون روشنفکری و عامی، ارتباطات بین ارباب و رعیت، مفهوم ظلم و عدالت، از دیدگاه انسان شناسی و جامعه شناسی می پردازد. برخلاف داستانهای معمول، «دودمان» تعداد زیادی شخصیت دارد که هرکدام از زوایای مختلفی به داستان افزوده و درون شخصیت ها و تاریکی های نهان ذهن آن ها نفوذ می کند. این کتاب با دقت نگاهی به اضطراب ها و ترس های انسانی مختلف دارد و تلاش دارد نوری به این اضطراب ها و ترس ها پرتاب کند و آن ها را مورد بررسی قرار دهد.