دو تا نقطه

«دو تا نقطه» نوشته ی پیمان هوشمندزاده مجموعه داستانی شامل 15 داستان کوتاه و مینی مال است. هوشمندزاده عکاس است و داستان های کوتاهش همچون یک تصویر در ذهن خواننده می مانند. این کتاب را نویسنده به عنوان اولین اثر داستانی خودش نوشته اما بعد از کتاب های دیگرش چاپ و منتشر شده است. در این مجموعه هوشمندزاده هنوز به سبک داستانی ویژه ی خودش نرسیده است، هرچند می توان رگه هایی از شیوه ی کارش را در این مجموعه نیز دید. داستان های این مجموعه موضوع مشترکی ندارند و مستقل از هم هستند. اما از نظر تکنیکی شبیه به هم هستند، داستان ها با زبانی بی پیرایه و ساده روایت می شوند. در برخی از داستان ها نیز زبان محاوره، لحنی صمیمی به داستان ها داده است. توجه به احساسات بعضا متناقض و روایت دل مشغولی های انسان معاصر و بیان احساسات متناقض مضمون بیشتر داستان های این مجموعه است. «دو تا نقطه» که نام کتاب از آن گرفته شده است، نام یکی از داستان های این مجموعه است. شخصیت های اصلی داستان در واقع شماره ی پلاک های دو شهید هستند؛ ۲۸۴CG۵۷ و ۶۶۶BW۴۵. راوی داستان ۲۸۴CG۵۷ است. او ماجرا را به گونه ای شرح می دهد که گویی زنده هستند و در صحرایی برهوت و بزرگ بدون کمک، زیر آفتاب رها شده اند. تشنگی و آفتاب سوزان آن ها را اذیت می کند. راوی دو نقطه سیاه را از دور می بیند، ولی نمی داند چیست، تا اینکه گروه تجسس به سراغ آن دو نقطه می روند. وقتی راوی، اعضای گروه تجسس را می بیند که آشفته هستند و خاک روی سر و صورت شان نشسته، از آن ها می پرسد که آن دو نقطه چه بودند، آن ها جواب نمی دهند. خودش داخل ماشین گروه تجسس را نگاه می کند؛ آن جا دو کیسه ی پلاستک می بیند و دور پلاستیک ها دو پلاک. آن دو پلاک ۲۸۴CG۵۷ , ۶۶۶BW۴۵ هستند. «نه یک گربه را می شود تحمل کرد»، «خیره به سقف»، «فقط هفت قدم»، «این همه نرگس»، «ایلیا»، «گلابی»، «مرد چاق»، «آسانسور» و «دیگر چیزی نمی گویم» عناوین تعدادی از داستان های این مجموعه هستند. «دو تا نقطه» برای علاقمندان به داستان کوتاه و مینی مال گزینه ی مناسبی است و علاقمندان به آثار هوشمندزاده نیز می توانند با روند کار او بیشتر آشنا شوند.