فلسفه در شش ساعت و پانزده دقیقه

ویتولد گومبرویچ (1904-1969)، رمان نویس، مقاله نویس و نمایشنامه نویس، یکی از مهم ترین نویسندگان لهستانی قرن بیستم بود. میلان کوندرا که نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات در سال 1968 بود، او را «یکی از رمان نویسان بزرگ قرن ما» و جان آپدایک «یکی از عمیق ترین رمان نویسان متاخر» توصیف کرد. آثار گومبرویچ توسط قدرت های حاکم در لهستان رسوایی و خرابکارانه تلقی شد و برای نزدیک به چهل سال توقیف شد. او آخرین سالهای خود را در فرانسه به تدریس فلسفه گذراند. این کتاب مجموعه ای از تأملات بر اساس سخنرانی های او است. گومبرویچ در شش مقاله «یک ساعته» از کانت، هگل، شوپنهاور، کی یرکگور، سارتر و هایدگر بحث می کند و در یک قطعه کوتاه «پانزده دقیقه ای» به مارکسیسم می پردازد. متن - گوهر ادبی کوچکی پر از شوخ طبعی طعنه آمیز، بینش های درخشان، و انتقاد تحریک آمیز - تبار فلسفی آثار او را می سازد.