بارون درختنشین واقعاً برام کتاب جالبی بود. از همون ایدهی اولش که یک پسر تصمیم میگیره دیگه از درخت پایین نیاد، کنجکاو شدم ببینم کالوینو میخواد این داستان رو به کجا برسونه.
هرچی جلوتر رفتم، بیشتر حس کردم ماجرا فقط دربارهی یک تصمیم عجیب نیست؛ دربارهی آزادی، انتخاب کردن و پای چیزی که بهش باور داری ایستادنه. چیزی که خیلی دوست داشتم این بود که بارون با وجود این فاصلهای که از بقیه میگیره، هیچوقت واقعاً از زندگی و آدمها جدا نمیشه.
ترجمهی مهدی سحابی هم فوقالعادهست؛ خیلی روان و زندهست و باعث میشه کتاب راحت و لذتبخش پیش بره. در کل از اون کتابهایی بود که هم موقع خوندنش بهم خوش گذشت، هم بعد از تموم شدنش هنوز یه چیزهایی ازش تو ذهنم موند.


