رقابت یا همکاری

این اثر روایتی بین فرهنگی است که با طرح پرسش های انتقادی آقای دکتر تاکه او دوای دربارهٔ سیر تحول آموزش مدرسه ای ژاپن آغاز می شود. در ادامه، گفت وگوهای وی با خانم دکتر کاترین لوئیس از امریکا، معیاری برای ارزیابی نقدها به دست می دهد و لایه های پنهان آن ها را روشن تر می سازد. بازخوردهای مادرانهٔ خانم یوکی کو سوگا دربارهٔ رویکردهای فرهنگی به آموزش و یادگیری نیز روایت های این اثر را برای والدین، مربیان و آموزگاران خواندنی تر کرده است. مقدمهٔ اختصاصی دکتر اسدالله مرادی بر ویراست تازهٔ این اثر، از یک دهه مواجههٔ او با نظرات ژرف خانم لوئیس و نقدهای موشکافانهٔ آقای دوای حکایت دارد؛ مواجهه ای که نشان می دهد آموزش مدرسه ای در ژاپن بیشتر بر «همکاری» و فعالیت های گروهی تأکید دارد حال آن که در امریکا «رقابت» و توانایی های فردی برجسته می شود. ژاپنی ها در آموزش عمومی کمتر به جداسازی دانش آموزان بر اساس آزمون های هوش و پیشرفت تحصیلی مبادرت می کنند ولی در امریکا غربالگری یا گروه بندی دانش آموزان بر اساس آزمون های گوناگون فرهنگ رایجی است. در ژاپن به فرایندها بیشتر از نتایج و پیامدها اهمیت داده می شود و پرسش های کتاب درسی و معلمان بیشتر از چگونگی است تا چرایی، در حالی که در مدارس امریکا نتایج و پیامدها وزن سنگینی دارند و سوالات کتاب های درسی و معلمان بیشتر از چرایی است تا چگونگی. این اثر روایتی بین فرهنگی است که با طرح پرسش های انتقادی آقای دکتر تاکه او دوای دربارهٔ سیر تحول آموزش مدرسه ای ژاپن آغاز می شود. در ادامه، گفت وگوهای وی با خانم دکتر کاترین لوئیس از امریکا، معیاری برای ارزیابی نقدها به دست می دهد و لایه های پنهان آن ها را روشن تر می سازد. بازخوردهای مادرانهٔ خانم یوکی کو سوگا دربارهٔ رویکردهای فرهنگی به آموزش و یادگیری نیز روایت های این اثر را برای والدین، مربیان و آموزگاران خواندنی تر کرده است. مقدمهٔ اختصاصی دکتر اسدالله مرادی بر ویراست تازهٔ این اثر، از یک دهه مواجههٔ او با نظرات ژرف خانم لوئیس و نقدهای موشکافانهٔ آقای دوای حکایت دارد؛ مواجهه ای که نشان می دهد آموزش مدرسه ای در ژاپن بیشتر بر «همکاری» و فعالیت های گروهی تأکید دارد حال آن که در امریکا «رقابت» و توانایی های فردی برجسته می شود. ژاپنی ها در آموزش عمومی کمتر به جداسازی دانش آموزان بر اساس آزمون های هوش و پیشرفت تحصیلی مبادرت می کنند ولی در امریکا غربالگری یا گروه بندی دانش آموزان بر اساس آزمون های گوناگون فرهنگ رایجی است. در ژاپن به فرایندها بیشتر از نتایج و پیامدها اهمیت داده می شود و پرسش های کتاب درسی و معلمان بیشتر از چگونگی است تا چرایی، در حالی که در مدارس امریکا نتایج و پیامدها وزن سنگینی دارند و سوالات کتاب های درسی و معلمان بیشتر از چرایی است تا چگونگی.